متاسفم که اینجام.
متاسفم که پست می‌ذارم.
متاسفم که می‌نویسم.
متاسفم که زنده‌ام.
متاسفم که بریدم.
متاسفم که با شما الاغ‌ها توی یک کشورم.
متاسفم که هر روز می‌میریم.
متاسفم که نمی‌میرید.
متاسفم که باید با الاغ‌ها هم‌صحبت بشم.
متاسفم که «باور نمیکنند به‌خدا داریم خرید می‌کنیم».
متاسفم که «بچه‌ها می‌خندن».
متاسفم که «تو هم پسر کسی هستی».
متاسفم که «ایراد نداره».
متاسفم که «نشد بری دادسرا»
(سر این دو خط بالا، بند دلم پاره می‌شه هربار!).

متاسفم که «اون لباس قرمز داره خاک می‌خوره!».
متاسفم که «کیان و آرتین و باوان درد دارند».
متاسفم که «یه دل میگه برم و نمی‌رم».
متاسفم که «خداوند رنگین کمان نمی‌بینه ما رو».
متاسفم که این مملکت زیرِ دست علیلی دستبرد می‌بیند.
متاسفم که دردهامون زیاده.
متاسفم که درک درد ندارید!
متاسفم که دانشگاه اوین و زندان شریف برامون ساختید.
متاسفم که سنندج و ایذه و شیراز و اصفهان و زاهدان خونینه.
متاسفم که توهین درخور شما پیدا نشده.
متاسفم که خَرید. (با پوزش از سازمان حمایت از حیوانات)
متاسفم که متاسفم!
متاسفم که متأسف نیستید.

#جهان‌آبی‌ما

@Life_Twitter